Cross Clinic 03062017       Clinic Kür op muziek Stal De Hameren 28-05-2017       Ringrijden Holwerd 27-05-2017       Facebook-create        Oudejaarswedstrijd 24 december 2017

Even voorstellen..Sita Miedema wedstrijdsecr.Molenwieken


                                                                                  18-12-2011

Sita
Mijn naam is Sita Miedema Botma. Ik ben getrouwd met Geale Piter Miedema en samen hebben we 3 dochters, te weten Anke, Lisl en Rikst. Anke studeert geneeskunde in Groningen en heeft ons nest vorig jaar verlaten, ze woont op kamers. Stiekem vind ik het nog altijd erg jammer dat ze uitwonend is, we missen haar thuis heel erg maar na een jaar veel heimwee te hebben gehad, heb ik mezelf tot orde geroepen en heb het een plekje moeten geven .Lisl zit in de 2e klas van het Stedelijk Gymnasium. Ze heeft het daar erg naar haar zin en kan het leren goed combineren met haar grote hobby’s pony rijden en handballen. Rikst zit in groep 8 en heeft als hobby’s pony rijden en computeren.
Heb ik zelf hobby’s? Jawis!  Ik hou van zingen, grappen en grollen, tennis, gekjagen met man en dochters, tv kijken en lesgeven. Van die laatste hobby heb ik mijn werk gemaakt, ik geef 3 dagen per week les in groep 8 op obs ’t Fonnemint te Sint Annaparochie. Een geweldige baan: de interactie tussen de leerlingen en de juf is enorm groot en je moet in staat zijn
flexibel te zijn en met wat “schwung” en humor leiderschap uit te stralen.
Als de klik er eenmaal is met je klas, heb je een prachtig schooljaar waarin je de leerlingen veel kunt leren, maar ik leer ook regelmatig van hen J
. Daarnaast volg ik een opleiding als bouwcoördinator. Ik ben coördinator van de groepen 3 t/m 8 op onze school maar daar hoort tegenwoordig ook een diplomaatje bij. Niks mis mee om je zo nu en dan flink op persoonlijk vlak te ontwikkelen, ik leer weer veel bij op deze dagen.
Bij ons thuis is het een drukte van jewelste. We wonen op een boerderij en Geale runt daar samen met zijn broer Harke een akkerbouwbedrijf. De maatschap Miedema verbouwt aardappelen, granen, bieten en uien.
We hebben 1 vaste werknemer in dienst, Sake Faber uit Britsum. Tijdens oogst en sorteren kunnen we altijd rekenen op mijn schoonouders, Pieter en Lisl. Dat geeft een fijn  en warm ( familie) gevoel.
Hoe ben ik in de wereld van de Molenruiters/ Wieken beland? Tja… daar kan ik een lang verhaal van maken hahaa, maar ik zal proberen het wat kort te houden. Vroeger……… toen ik nog een meisje van 10 was, waren mijn tweelingzusje en ik gek van pony’s en paarden. We woonden in Sint Jacobiparochie en na school trokken we altijd de weilanden in op zoek naar paarden om daar stiekem op te klimmen en te rijden.
Gevaarlijk natuurlijk maar als kind besef je dat niet. Na een paar keer flink duizelig te zijn thuisgekomen van een val (m)opperde mijn vader om dan zelf maar een pony te halen. Mijn oom had een manege, en iedere zomer kregen wij een min of meer wild kreng toegeschoven waar we de hele zomer zielsgelukkig op reden. Na de zomer ging de pony terug naar mijn oom en die verkocht de pony weer door met leuke winst, want de pony was super mak geworden. Everybody happy, ahum.
Tot mijn 16e heb ik gereden, toen was het over en uit met de pret. En nu……  hebben onze jongste dochters het paardenvirus opgelopen. Mijn schoonmoeder Santema heeft een huisje op Vlieland en de laatste 25 jaar zijn wij daar  in de zomervakantie 2 weken van de partij. Huisje Santé staat vlak bij  Manege de Seeruyters. Je kon daar een wandelpony huren. De “famkes” vonden dit geweldig, wat hebben wij wat afgewandeld met die narrige shetty’s
J. Mooie herinneringen! Toen Lisl en Rikst wat ouder werden, zijn ze op les gegaan bij Roelof en Hilda en hebben daar prachtige jaren mogen beleven. Toen de dames het rijden redelijk onder de knie kregen, ging Geale overstag en kwam er een pony, Silver. Vrolijk en boefig, de ideale pony om goed te leren rijden. Onze pony werd gestald bij Jan Hemeltjen, voorzitter van de Molenruiters en  onze achterbuurman. Jan hield een oogje in het zeil en heeft ze veel bijgeleerd. Op een gegeven moment gaf hij aan dat het misschien wel een goed idee was dat Lisl bij de club kwam rijden. Zo gezegd, zo gedaan. Geale heeft thuis 3 stallen gebouwd, inventief  en leidend tot een mooi resultaat. Silver werd te klein, hij is naar ons nichtje in Oudebildtzijl gegaan, Lisl en Rikst mochten een eigen pony uitzoeken. De derde stal wordt bezet door de pony van een vriendinnetje. Het valt me iedere keer weer op als ik door het bûthûs loop, hoeveel gezelligheid deze pony’s brengen.. Het geluid van het eten van de brokken en hooi, het zachtjes briesen…. Dit in combinatie met de wetterhoun Nieske die in het stro ligt en een haan en hennetje die wat omscharrelen, geweldig!  Pas trouwens op voor onze haan! Hij kan ietwat agressief overkomen; volgens insiders moeten er meer hennen bij maar dat kan meneer haan dus wel vergeten!
April 2011 kwam Jan bij ons thuis met de vraag of ik plaats wilde nemen in het bestuur van PSV De Molenruiters. Ik heb er even over na moeten denken, gezien alle extra drukte dit schooljaar ( o.a. studie) maar na een korte aarzeling heb ik geantwoord met “vooruit met de geit,  ik doe het”. Onze dochters hebben een mooi plekje bij de Molenwieken en op deze manier draag ik mijn steentje een beetje bij aan het hele gebeuren. Lisl en ik hebben nu net het wedstrijdsecretariaat overgenomen van de familie Laverman. De coupons zijn verleden tijd en we hebben alweer genoeg Molenwiekjes opgegeven voor de wedstrijden in 2012. Dit gaat via de computer en het lijkt allemaal vlot en goed te lukken. Ik ben nog een beetje afwachtend, iedere vernieuwing heeft nu eenmaal te maken met kinderziekten, maar het komt goed op Lisl en mij over. We doen ons best om alles zo zorgvuldig mogelijk te behartigen.
Tot slot zou ik graag iedereen het volgende nog even mee willen geven:

Probeer zoveel mogelijk liefde, vrolijkheid en warmte uit te stralen naar de mensen en kinderen om je heen, de wereld is al zo hard! In je naaste omgeving kun jij het verschil maken!

Hoefjes, Sita.